Leżąc wymyśla się najciekawiej, lepiej nawet niż wtedy, gdy się stać musi.

Wymyśliłem zatem nowy rodzaj muzyki: KATOHIPHOPOLO.

Do katohiphopolo potrzeba paru rzeczy: tekstu o Jezusie (powinien się rymować), zerżniętego bitu (albo tego, który ma już w sobie klawiaturka Casio), no i ostatecznie romantycznej historii (np. o waleniu konia).

Takie kawałki oczywiście już istnieją. Mnie się rozchodzi jedynie o nazwę, stąd ten spontaniczny postulat.

"Posłuchaj historii pewnego chłopca / możliwe, że historia ci nie obca" tralalala